R e p o r t a g e


“Hee, Wim, komm es hie, zouws ze dat noe waal doon .. …”. “Dat kins ze neet  maake ..,  veer hubbe dat de kinjer beloaf”. En hup, vader loopt met de twee dochter met een duidelijk geïrriteerd gezicht richting plein waar de Eurocoaster staat opgesteld. Wellicht was de echtgenote dat langdurige geslenter langs de circa 130 zaken die stonden opgesteld in Weert behoorlijk moe.  Maar ja, als je opgroeiende kinderen hebt kun je als vader dat in ieder geval als geldig excuus gebruiken. 
 
klik hierklik hier
 
klik hier
klik hier
Het zat Weert niet geheel mee wat de weersomstandigheden betreft. Een verregende zaterdagavond, terwijl het maandag en dinsdag ook niet droog bleef. Maar op overige momenten liet de zon zich zelfs van een bescheiden  (warme) kant zien. Met name zondag was dat erg duidelijk te merken. Wie zo vlak na het middaguur de moeite had genomen om met de auto Weert binnen te komen moest vanaf de autoweg rekening houden met een rijtijd van ruim 1½ uur over een afstand van nauwelijks 5 kilometer. Het was druk, erg druk. Dus dat betekende in een schuifelend tempo langs de vele zaken lopen, proeven, instappen en vooral kijken. Verrassend en vooral gezellig druk was het ook op woensdag. Niet echt gebruikelijk voor een Nederlandse kermis. Maar blijkbaar heeft de Weertse kermis, mede gelet op de vele geparkeerde auto´s,  een sterke regionale uitstraling. En dat is natuurlijk niet echt vreemd, want behalve het feit dat de kermis met zo´n 130 zaken tot de grootste van  Nederland behoort, was de kwaliteit hoog. Natuurlijk vond de doorgronde kermisfriek de kermis van wat mindere kwaliteit, omdat zaken als Extreme en Move It dit jaar hadden gekozen voor Leiden of Nijmegen. 
 
klik hier
Maar de gemiddelde kermisganger maalt daar niet om. Temeer niet, omdat de kermismeesters Piet Rijs en Albert Stals behoorlijk hadden gelobbyd bij de Oosterburen. En zo kon het dus gebeuren dat je voor het schamele bedrag van  ƒ 3,00 een rit in Vortex, Airmaxx, de fraai verlichte Wellenflug of de wat verouderde 1001 nacht kon maken. En voor wie het hogerop zocht kon nog altijd terecht in het door Duitsers geëxploiteerde reuzenrad. Toch was er duidelijk verschil te zien in de aantrekkingskracht van de diverse zaken. Winnaar van de 'Schoenmaeckers – Dagblad De Limburger”-publieksprijs Eurocoaster had gedurende de hele kermis een grote, zo niet de grootste, aantrekkingskracht op het publiek. Bij de Buwalda´s moest een rij altijd even voor lief worden genomen. Het was overigens de enige attractie waar een ritprijs van ƒ 3,50 werd gehanteerd. 
klik hier
De sfeer van deze kermis, waarbij het publiek voornamelijk bestond uit families, was ontspannen en gemoedelijk. Toevalligerwijs is tijdens de twee bezoeken, totaal ruim 10 uur omvattend, geen enkele keer politie gesignaleerd. Het servicegehalte naar de gasten was hoog, want wie van buiten kwam werd al vanaf de autoweg door middel van oranje borden richting kermis geloodst. Om vervolgens voor slechts ƒ 1,50 gemakkelijk een dagdurende parkeerplaats te krijgen.
klik hierklik hier
Er moet worden geconcludeerd dat Weert, samen met Best en Geleen, absoluut tot één van de beste kermissen van Nederland behoort. Het enige dat op de kermis kan worden aangemerkt is dat de opstelling op sommige plekken minder sfeervol is. Dat komt omdat een aantal kalere (legere) straten moet worden overbrugd om de diverse pleinen te kunnen verbinden. Maar de maximale ritprijs, de gastgerichtheid en het afwisselende aanbod van zaken maakten veel goed. Piet Rijs en Albert Stals kunnen weer gaan kijken voor 2002. Voor de Dries hebben we overigens nog wel een suggestie …… 

Klik hier voor fotoalbum kermis Weert 2001